Wedstrijdverslagen SCD'33 4Seizoen 2011 - 2012
SCD 4. Het vierde.
De 25 paradepaardjes van onze club. Landelijk bekend uit de Voetbal International 25 jonge goden, samen goed voor 2654 kilo spieren. Een team dat maar één doel voor ogen had. Dat van de tegenstanders. En zo vaak mogelijk dat net laten trillen. Elke week 90 minuten vlammen en daarna gelijk het krachthonk weer in! Krachthonk Kremershof ja. Goudgele sportdrankjes ook. En veel. Goed voor een kwart van de omzet. Aangevuld met behoorlijk wat liters Schrobbelaar, een half varken aan droge worst en zo nu en dan een bevroren frikandel. Nee, de cover van de Mens Health zou onze teamfoto niet halen. Maar winnaars dat waren we wel. We zagen er zo niet uit, maar we stonden wel elke wedstrijd als Spartaanse krijgers op het veld. De 3 punten al in onze ogen. De overwinning in onze blik. En een peuk op Jaap zijn lip. En we wonnen. Met mooie cijfers. Er werd veel gescoord en weinig gefaald achterin. Een succesformule. Met zulke mooie aanvallen dat de vaste publiekskern groeide tot een aantal waar menig eerste elftal jaloers op zou zijn. De meeste tegenstanders lieten we vol schaamte weggespeeld achter. Avios werd met 7 tegendoelpunten terug naar Alphen gestuurd. Uit in Horssen wisten we met 2-10 te winnen zelfs. Tegen Aquila thuis haalden we nèt de dubbele cijfers niet. 9-3. UHC uit werd 1-7. Enkele voorbeelden van onze zeges. Allen garant voor blije gezichten tijdens de derde helft. Toch hadden we een paar taaie clubs op onze lijst. Samen met Niftrik en Leones streden we om de koppositie. Dit waren lastige wedstrijden, die we niet altijd winnend uitspeelden. Toen we na een zeer lange winterstop tegen Leones ook nog eens met 4-2 verloren in een vreemde uitwedstrijd met een nog vreemdere scheidrechter, gingen de kopjes naar beneden. De stemming werd minder, er werd gevloekt naar penalty missende medespelers. We lagen in feite een aantal punten achter op onze twee concurrenten. Maar het kon nog. Het zat er nog in. Het was bijna 10 jaar geleden, maar SCD 4 kon nog kampioen worden. We gingen ervoor. Met vereende krachten, met man en macht en met soms iets te kleine shirtjes gingen we voor het kampioenschap. We roken het! Het werd zichtbaar in onze ogen! De kampioenstroffee, de schaal, de beker! Nou ja, het vaantje. De inhaalslag werd ingezet. We raakten beter en beter op elkaar ingespeeld. Met 6 overwinningen op rij en tegenstanders die wel punten lieten liggen waren we back in business. Er zaten juweeltjes van wedstrijden tussen. Dio uit en UHC thuis (1-5 en 7-0) waren twee van onze beste wedstrijden. Met nog 5 wedstrijden te gaan hadden we nog maar 6 punten nodig. De platte kar werd al APK gekeurd en DJ Mike werd geboekt. Thuis tegen Niftrik zouden we kampioen kunnen worden. Massaal werd the monday after vrijgenomen. Maar dan moesten we wel winnen. Een harde strijd tegen onze minst geliefde tegenstander werd toch gewonnen door 2 doelpunten van Leander. Die gelukkig net een kwartier klaar was met revalideren. De weergoden stonden ook aan onze zijde en zorgden voor een mooie zomerzondag op de platte kar. Na 14 rondjes en 47 dorpskroegen kon het feest mooi verder gevierd worden op het befaamde Kremershofterras. Na een mooi seizoen, met nog mooier voetbal kregen de 25 jonge strijders hun welverdiende medaille omgehangen en kregen ze een zomertje rust van hun trainers. Een zomer vol goudgele sportdrankjes, wat Schrobbelaar en eventueel een koude frikandel. Mannen. Proficiat. Nog even wat droge feitjes op een rijtje: 15 wedstrijden gewonnen, 3 gelijk gespeeld en 2 verloren. We vonden 90x het net van hullie, en hullie 33 keer die van ons. De doelpunten werden gescoord door: Barry de Louw 30x Erik de Louw 21x Leander van Teeffelen 13x Anton Jilesen 10x Jan Willem Peters 5x Barry Ebben 4x Johnny van Dinteren 2x Twan Becks 1x Jaap vd Berg 1x Eigen doelpunt 3x
|
| Laatst aangepast op woensdag, 14 september 2011 18:20 |